کم کم داشت لذت زیر باران قدم زدن ، لذت شنیدن ضرب اهنگ باران بر شیشه و هم اوایی باران و بام را فراموش می کردم که خداوند نه به لیاقت ما بلکه به کرامت خود اسمان ما را بارانی و دلهامان را سبز و چشمانمان را طراوت بخشید .